Khmer Essential Round 2

ពិធីបុណ្យភ្ជំបិណ្ឌ

ពិធីរួបរួម

ក្នុងភាសាខ្មែរយើង ភ្ជុំឬពំឈុមមានន័យថា”កិច្ចប្រជុំឬការជួបជុំគ្នា” ហើយចំណែកឯ បិណ្ឌមានន័យថា

“ពំនូតបាយ” បាយបិណ្ឌ គឺជា​បាយសម្រាប់អោយពួកប្រែត។ បាយបិណ្ឌគឺ បាយដំណើបជាមួយល្ង

ពូតចូលគ្នា។ ថ្ងៃភ្ជំបិណ្ជនេះ គេប្រារព្ធ​ឡើងចំនួន ១៥ថ្ងៃ។​ បុណ្យនេះ​​ គេចាប់ផ្ដើមឡើងនៅថ្ងៃ

១​រោច​ទៅដល់ ថ្ងៃ១៥រោច​ ខែភទ្របទជារៀង​រាល់ឆ្នាំ។ បុណ្យធំនៃភ្ជំុបិណ្ជគឺថ្ងៃទី ១៥រោចខែភទ្របទ។

តើប្រជាជន​ធ្វើអ្វីខ្លះនៅក្នុងពិធីបុណ្យភ្ជំបិណ្ជ?

នៅថ្ងៃភ្ជំបិណ្យ ប្រជាពលរដ្ធខ្មែរ តែងតែទៅវត្តដើម្បីបោះបាយបិណ្ជ និង​ ធ្វើបុណ្យឧទ្ទិសកសលដល់

ញាតិការរបស់ពួកគេដែលបានចែកឋានទៅ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ ពួកគេបានជួបជុំគ្រួសារនិងមិត្តភក្តិ

ហើយក៏បានទៅវត្ត ប្រគេនភេសជ្ជដល់ព្រះសង្ឃ និងដាក់វេនគ្នាយកចង្ហាន់ទៅវត្ត។ ប្រជាជនខ្មែរយើងក៏

បានជូនម្ហូបអាហារដល់អ្នកមានគុណ ឬព្រះរស់នៅស្ថិតនៅឯគេហដ្ឋានទៀតផង។ ប្រជាពលរដ្ឋយើង ក៏បានរាប់បាត្រ ពូនភ្នំខ្សាច់ដើម្បីឧទ្ទិសកុសលដល់ញាតិការទាំង៧សណ្តានដែលបានចែកឋានដែរ។

ប្រវត្តិពិធីបុណ្យភ្ជំបិណ្ឌ

 

នៅសម័យដើមគឺក្រោយពេល ដែលព្រះពុទ្ធសាសនា ផ្សាយចូលមកក្នុងប្រទេសខ្មែរ

យើងហើយនោះ ភិក្ខុសង្ឃបាននិមន្ត ទៅបិណ្ឌ បាតគ្រប់ច្រកល្ហករាល់ពេលវេលា ដោយមិនគិតថា ជារដូវវស្សា រដូវប្រាំង រដូវ ក្តៅ ឬរដូវរងាឡើយ ។

លុះដល់សម័យស្តេចសោយរាជ្យ គឺវង្ស ”ជ័យវរ្ម័ន”ព្រះអង្គមានព្រះទ័យជ្រះថ្លានឹងព្រះពុទ្ធ

សាសនាក៏បានឧបត្ថម្ភព្រះសង្ឃដែល បួសក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ដោយបច្ច័យបួន មានចង្ហាន់

បិណ្ឌបាត្រ សេនាសណៈ ភេសជ្ជៈ និង ចីវរ ។ ក្រោយមកទៀត ព្រះអង្គទ្រង់ ឈ្វេងយល់ថា នៅរដូវវស្សាព្រះសង្ឃនិមន្តចេញទៅបិណ្ឌបាត្រ នោះជួបប្រទះនូវការលំបាក ខ្លាំងណាស់ដូចជា ភ្លៀង ផ្គរ រន្ទះ ខ្យល់ បក់បោកដែលបណ្តាលឱ្យព្រះសង្ឃអង្គខ្លះ ត្រូវដួលលើភក់ជ្រាំនោះ ក៏នាំឱ្យព្រះអង្គ

កើតព្រះទ័យសង្វេគផង ជ្រះថ្លាផង ហើយក៏បាន បវារណាដល់ព្រះសង្ឃក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ឱ្យនិមន្តគង់នៅក្នុងវត្ត ហើយកុំនិមន្តចេញបិណ្ឌបាត្រឯណា ក្នុងរយៈពេល៣ខែ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ព្រះអង្គក៏បានធ្វើជាព្រះរាជប្រកាសផ្សព្វផ្សាយ ឱ្យប្រជារាស្ត្រទាំងអស់ក្នុងព្រះរាជាណាចក្រកម្ពុជា ជួយឧបត្ថម្ភបច្ច័យ បួនដល់ព្រះសង្ឃ ក្នុងរយៈពេលនៃរដូវវស្សាកុំឱ្យព្រះសង្ឃនិមន្តបិណ្ឌបាត្រ

នៅខាងក្រៅទៀត។ ការអនុវត្តន៍បែបនេះ ចេះតែក្លាយ បន្តិចម្តងៗ ប្រជារាស្ត្រក៏ធ្វើតាម

ព្រះរាជារហូតមក គឺឱ្យតែដល់រដូវវស្សារយៈពេល៣ខែ ដោយគិតចាប់ពីថ្ងៃ ១ រោច ខែអាសាឍ ដល់ថ្ងៃពេញបូរមីខែអស្សុជមិនឱ្យព្រះសង្ឃទៅណាទេ (គឺនៅសម័យនោះ គេដាក់បិណ្ឌ

ក្នុងរយៈពេល៣ខែ តែក្រោយៗមកក៏សល់ រយៈពេលតិចទៅៗ រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះដោយ

អាស្រ័យដោយកត្តាជីវភាពរស់នៅក្នុងសង្គមមានការប្រែប្រួល។

 

Khmer Essential

In this term, August to October, my Khmer Essential class that is lead by teacher Sokha was doing some Khmer Poems writing. There are so many types of poem that we can write about such as Six Words poem, Seven Words poem, Eight Words poem and many more. The category of my poem is Promeahk kit. It is a poem with four lines a stanza. Also, the first and the third line has must have five sounds. For the second and last line, it must have six sounds. If you continue with another stanza, your second line must rime the last line in the last stanza. The title of my Poem is ‘Good Student, Good Kid, Good Person’. The poem tells how to behave at school and at home. Also, the poem tells to share the knowledge with other people when they need it and it tells to use the knowledge in the good way. Here is my poem-

 

ក្មេងល្អ សិស្សល្អ មនុស្សល្អ

បទព្រហ្មគីតិ

 

ចង់ក្លាយជាសិស្សល្អ                                                             ត្រូវត្រដរខិតខំរៀន

តួរលេខពេញក្តារខៀន                                                         គួរខំរៀនកុំមើលគេ។

គ្រូហៅឱ្យឡើងអាន                                                              ត្រូវក្លាហានកុំអៀនខ្វេរ

អានតែមួយភ្លែតទេ                                                                គ្រូមិនជេរមិនថាឡើយ។

ធ្វើជាក្មេងគំរូ                                                                         កុំរអ៊ូរកុំនៅតើយ

ធ្វើកិច្ចការឱ្យហើយ                                                         ម៉ាក់ឃើញហើយមុខស្រស់ថ្លា។

សម្អាតខ្លួនឱ្យល្អ                                                                    មុនបន្តទៅសាលា

រួចចាំលាម៉ាក់ប៉ា                                                                    កូនទៅសាលារៀនហើយ។

មុនពេលទៅសាលា                                                               ចង់ប្រាប់ថាកុំភ្លេចឡើយ

កាតាបរៀបឱ្យហើយ                                                              កុំធ្វើឈ្លើយដាក់ម៉ែឪ។

ដល់ខ្លោងធ្វារសាលា                                                              មុខស្រស់ថ្លារកុំក្រញ៉ូវ

ចេះគិតឱ្យត្រឹមត្រូវ                                                                  រួចចូលទៅរៀនអក្ខរា។

សិស្សល្អត្រូវស្តាប់ម៉ែ                                                               សិស្សគំរួកុំជួកម៉ារ

ឧស្សាហ៍ធ្វើកិច្ចការ                                                                  ទើបប្រាថ្នាសម្រេចបាន។

ខំប្រឹងរៀនឱ្យឆ្លាត                                                                   រួចសង្វាតឱ្យចំណាន

តទៅអ្នកអាចបាន                                                                   ងារធំថានសាស្ត្រាចារ្យ។

បានការងារធំហើយ                                                                កុំភ្លេចឡើយបាអាចារ្យ

លុះត្រារតែមានផ្ការ                                                                  ទើបវាហារចេញផ្លែបាន។

មាតានិងបិតា                                                                          ត្រូវគិតថាលោកធំថាន

ធ្វើការមិនស្រាកស្រាន                                                             មិនសម្រានដោយសារកូន។

ទនេរពីការងារ                                                                         គួរនាំគ្នាជាបងប្អូន

ផ្ទះម៉ែមិនស្ងាត់សូន្យ                                                                 ព្រោះតែកូនបានមកលេង។

ចំណេះឡើងគគោក                                                                 ចែកមួយផ្នែកឱ្យក្មេង

ជាគុណដ៏ធំធេង                                                                       ដែលក្មេងៗបានទទួល។

ប្រើវាក្នុងផ្លូវល្អ                                                                          ចិត្តស្មោះសរកុំប្រែប្រួល

នោះអ្នករត់មិនដួល                                                                 បាច់ផ្ការមួយមិនបាក់ទង។

អ្នកដែលចិត្តអាក្រក់                                                                  អ្នកកុហកនឹងសៅហ្មង

អ្នកនោះអាចភ្លាត់ភ្លង                                                                ធ្វើឱ្យពងមាន់បែកបាន។

បើពងនោះបែកហើយ                                                    ទោះឈប់ឈ្លើយហើយឱនប្រាណ

ពងនោះផ្សាលេងបាន                                                               គេនឹងច្រានពងក្រៅខ្លាំ។

បើអ្នកធ្វើល្អវិញ                                                                         មិនទន្ទិញក៏គេចាំ

ឈ្មោះអ្នកគេចំណាំ                                                                    ទោះឈ្មោះប្រាំក៏ចាំចេះ។

ស្លាប់បិទភ្នែកជិតហើយ                                                           ផ្តល់អស់ហើយគ្រប់ចំណេះ

ខ្ញុំមិនដែលចេះខ្មេះ                                                                    អ្នកនឹងចេះបើទទួល។

 

Teacher Sokha said that all of the poems must be educated poem, not poems about love and other nonsense stuff. The reason for writing Khmer poems is to make books with the collection of all the poems that we had written. We will sell some of the books so that people read our poems and know about some poem that they never heard of before. Just like our senior, they already finish their book with the collection of many poems. The books were sold to many people. We away said that we must have a better book than our senior to show back the power of junior.